'In een tijd waarin de media voortdurend versnellen, houdt Chantal Chapelle (1954) vast aan het vertragende effect van de schilderkunst. Water en lucht zijn belangrijke motieven.Beweging en licht in golven en wolkenluchten bouwt zij in haar doeken op in lagen over elkaar heen, zo, dat de onderste lagen door de bovenste heen schemeren en de contouren vervagen. Chapelle werkt vaak vanuit een hoog standpunt. Met dit vogelvluchtperspectief suggereert ze een oneindige ruimte. Omdat niet duidelijk is waarnaar je juist kijkt, word je geheel en zonder afstand opgenomen in de ruimte en de voortdurende beweging.'